Wednesday, December 29, 2010
oru sankada harji to vellezhuthu.
എന്തായിത്?സാധാരണ വെള്ളെഴുത്ത് വായിക്കാന് കണ്ണട വേണ്ടിവരാറില്ല.മനസ്സിലുള്ളത് മറ്റുള്ളവര്ക്ക് മനസ്സിലാവണ്ട എന്ന് വിചാരിക്കുന്ന ആള്ളുമല്ല മാതൃഭൂമി ബ്ലോഗനയെക്കുരിച്ചാണ് പറയുന്നത്.എന്നത്തേയും പോലെ ആദ്യം ചോക്കുപൊടി,പിന്നെ കത്തുകള് ,പിന്നെ കവിത,പിന്നെ ബ്ലോഗന ..........വെള്ളെഴുത്ത് എന്ന് കണ്ടതും ഹൃദയം തുടിച്ചു.[ഞാന് ഫോളോ ചെയ്യുന്ന ഒരേയൊരു ബ്ലോഗ് അല്ലെ?]പക്ഷെ കല്ല് കടിച്ചു.ആരെയും പിന്തുടരാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ആ ലാളിത്യം,ആ നിഷ്കളങ്കത ഒക്കെ കാറ്റില് പറന്നുപോയോ?മാതൃഭൂമി,നിനക്കും മാപ്പില്ല.ബ്ലോഗ് രചനകളുടെ മനസ്സറിയുന്നവരെമാത്രം ഇപ്പണിക്ക് വിട്ടാല് മതി.[ഒരു നാട്ടുമ്പുറത്തെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയിലോ പീടികക്കോലയയിലോ സമാന ഹൃദയങ്ങളുടെ ഒത്തുചെരലിലോ നാം അനുഭവിച്ചിരുന്ന,അനുഭവിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന,നിഷ്കളങ്കമായ ഇടപെടലുകള് ഇതെല്ലാം മോഹിച്ചു ബ്ലോഗന നോക്കുമ്പോള് .........കടിച്ചാല് പൊട്ടാത്ത കുറെ ...........എന്നെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കണ്ട.]
Saturday, December 11, 2010
prasamgam enna prahasanam.
-പ്രിയപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യസമന്ത്രീ
2008 മുതല് കലാമേളയില് എല് പി വിഭാഗം പ്രസംഗമത്സരം എന്ന പേരില് നടത്തുന്ന കോമാളിവേഷം കഥകളിയെക്കുരിച്ചാണ് പറഞ്ഞുവരുന്നത്.കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് സഹിക്കാന് കഴിയാത്ത ഒരു അദ്ധ്യാപിക എന്ന നിലക്ക് പ്രതികരിക്കണം എന്ന് തോന്നാറുണ്ട് .മലയാളിയല്ലേ,നാടോടുമ്പോള് .............പക്ഷെ ഈ വര്ഷം കണ്ട ഒരു കാഴ്ച എന്റെമനസ്സിനെ പിടിച്ചുകുലുക്കുന്നു.മിണ്ടാണ്ടെ കിട്ടുന്ന കാശും വാങ്ങി കുത്തിയിരിക്കാണ്ടേ ഹല്ലാ പിന്നെ ................പരിസ്ഥിതിയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവസ്യകതയെക്കുറിച്ചുനല്ല രീതിയില് കത്തിക്കയറുന്ന കുട്ടി.പെട്ടെന്ന് സടന്ബ്രെക്ക്.പരുങ്ങല് ആരെയോ തിരയുന്ന കണ്ണുകള് ...അവനെ കാണാത്ത കണ്ണുകള് .........ഇതൊക്കെ സ്വാഭാവികം .പക്ഷെ പിനീട് കണ്ടത് .........അവനെ കളിയാക്കി അമര്തിചിരിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം അധ്യപഹയന്മാര് ...നിസ്സഹായനായി കാലത്തിനു നടുവില് ആ കുഞ്ഞു മുഖം .........അല്ലയോ മന്ത്രീ അവന്റെ മനസ്സില് ആ നിമിഷം കല്ലിച്ച കണ്ണീരിനു നിങ്ങള് വില പറയൂ ..............കാരണം അത് ഞാനായിരുന്നു .അത് നിങ്ങളായിരുന്നു .കീറമുട്ടിപോലെ മുന്നില് വന്നു ചാടുന്ന പ്രസ്നങ്ങളോട് നമ്മള് നടത്തുന്ന പ്രതികരണമായിരുന്നു .സമൂഹത്തിന്ടെ സമീപനമായിരുന്നു .പിന്നെ ഒരു ചോദ്യം കൂടി ,മഹാന്മാരായ വാഗ്മികള് പോലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഒരു മിനിട്ട് പ്രസങ്ങിക്കാന് അവര്ക്ക് ആഴ്ചകളുടെ തയ്യാറെടുപ്പ് വേണം എന്നല്ലേ ...അല്ല ........ചോദിച്ചുന്നേയുള്ളൂ ട്ടോ ........
2008 മുതല് കലാമേളയില് എല് പി വിഭാഗം പ്രസംഗമത്സരം എന്ന പേരില് നടത്തുന്ന കോമാളിവേഷം കഥകളിയെക്കുരിച്ചാണ് പറഞ്ഞുവരുന്നത്.കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് സഹിക്കാന് കഴിയാത്ത ഒരു അദ്ധ്യാപിക എന്ന നിലക്ക് പ്രതികരിക്കണം എന്ന് തോന്നാറുണ്ട് .മലയാളിയല്ലേ,നാടോടുമ്പോള് .............പക്ഷെ ഈ വര്ഷം കണ്ട ഒരു കാഴ്ച എന്റെമനസ്സിനെ പിടിച്ചുകുലുക്കുന്നു.മിണ്ടാണ്ടെ കിട്ടുന്ന കാശും വാങ്ങി കുത്തിയിരിക്കാണ്ടേ ഹല്ലാ പിന്നെ ................പരിസ്ഥിതിയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവസ്യകതയെക്കുറിച്ചുനല്ല രീതിയില് കത്തിക്കയറുന്ന കുട്ടി.പെട്ടെന്ന് സടന്ബ്രെക്ക്.പരുങ്ങല് ആരെയോ തിരയുന്ന കണ്ണുകള് ...അവനെ കാണാത്ത കണ്ണുകള് .........ഇതൊക്കെ സ്വാഭാവികം .പക്ഷെ പിനീട് കണ്ടത് .........അവനെ കളിയാക്കി അമര്തിചിരിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം അധ്യപഹയന്മാര് ...നിസ്സഹായനായി കാലത്തിനു നടുവില് ആ കുഞ്ഞു മുഖം .........അല്ലയോ മന്ത്രീ അവന്റെ മനസ്സില് ആ നിമിഷം കല്ലിച്ച കണ്ണീരിനു നിങ്ങള് വില പറയൂ ..............കാരണം അത് ഞാനായിരുന്നു .അത് നിങ്ങളായിരുന്നു .കീറമുട്ടിപോലെ മുന്നില് വന്നു ചാടുന്ന പ്രസ്നങ്ങളോട് നമ്മള് നടത്തുന്ന പ്രതികരണമായിരുന്നു .സമൂഹത്തിന്ടെ സമീപനമായിരുന്നു .പിന്നെ ഒരു ചോദ്യം കൂടി ,മഹാന്മാരായ വാഗ്മികള് പോലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഒരു മിനിട്ട് പ്രസങ്ങിക്കാന് അവര്ക്ക് ആഴ്ചകളുടെ തയ്യാറെടുപ്പ് വേണം എന്നല്ലേ ...അല്ല ........ചോദിച്ചുന്നേയുള്ളൂ ട്ടോ ........
Subscribe to:
Posts (Atom)